Op donderdag 28 mei 2026 in de Agnietenkapel te Gouda hebben we officieel afscheid genomen van Marianne Boone. Na een dienstverband van achttien jaar draagt zij de leiding van Steunpunt Midden Holland over aan haar opvolger, Madelon Postmus.
Tijdens de bijeenkomst, die was opgesplitst in een deel voor medewerkers en vrijwilligers en een deel voor externe genodigden, werd stilgestaan bij de ingrijpende professionalisering en groei die de organisatie onder haar leiding heeft doorgemaakt.
Marianne Boone trad in november 2008 aan als manager – en later directeur – van de toen zes jaar oude Stichting Terminale zorg Thuis en Hospice Midden Holland. Haar opdracht was helder: het creëren van meer afstand tussen het bestuur en de organisatie, en het aanbrengen van een professionele structuur.
Onder haar leiding volgden de ontwikkelingen elkaar snel op. In 2010 werd de samenwerking en latere fusie met VTZ Vierstroom een feit, waardoor de regio één centraal aanspreekpunt kreeg voor thuisinzet. In 2012 werd het hospice aan de Ridder van Catsweg in Gouda ingrijpend verbouwd om aan de moderne eisen te voldoen. Tijdens deze intensieve periode verhuisden de gasten tijdelijk naar De Savelberg. Ondanks onvoorziene tegenslagen, zoals een inbraak vlak voor de oplevering, wist de organisatie onder leiding van Marianne de heropening tijdig te realiseren.
De groei van Steunpunt Midden Holland zette zich in de jaren daarna voort. Mede dankzij de expertise van Marianne werd in 2017 binnen vijf jaar een tweede hospice gerealiseerd in Waddinxveen. Onlangs is dit 'bijna-thuis-huis' verder uitgebreid naar zes kamers en een instructieruimte.
In 2018 kreeg de organisatie haar huidige naam: Steunpunt Midden Holland, met de ondertitel als sterven nabij is. Sprekers prezen Marianne om haar strategische visie en het feit dat zij veranderingen in de zorg telkens voor bleef. Zo anticipeerde zij vroegtijdig op de verschuiving naar meer inzet van vrijwilligers en naasten.
Na 18 jaar hard werken, kansen pakken en bouwen aan onze organisatie kijken we met enorm veel respect en waardering terug op een bijzonder tijdperk waarin we veel van je leerden en altijd de ruimte kregen om te groeien. We gaan je scherpe vragen, je lach en het gewaardeerde vier-uur-praatje missen, maar je blijft in gedachten bij ons via de kaartenbos vol met jouw bekende uitspraken. Namens ons en alle vrijwilligers wensen we je het allerbeste met een grote mand vol digestive koekjes voor bij de thee én een prachtig borduurpakket voor deze nieuwe fase.
Namens alle vrijwilligers werd Marianne door Peter, voorzitter van de vrijwilligersraad, bedankt voor haar jarenlange inzet, betrokkenheid en toewijding aan de organisatie. Hoewel zij streng kon zijn in het bewaken van regels, protocollen en grenzen, zorgde zij daarmee voor een professionele en gewaardeerde werkomgeving voor vrijwilligers in het hospice en bij de mensen thuis. De vrijwilligers kijken met dankbaarheid terug op haar bereikbaarheid, betrokkenheid en leiderschap, en wensen haar veel geluk toe in de nieuwe fase van haar leven.
Carla Aalderink, directeur van koepelorganisatie VPTZ Nederland, memoreerde de actieve landelijke bijdrage van Marianne. Zij nam deel aan diverse beleidsadviescommissies en initieerde een werkbezoek van ChristenUnie-politicus Mirjam Bikker, wat leidde tot korte lijnen met de landelijke politiek. Recenter resulteerde haar inzet nog in een substantiële gift van de Roparun voor de inrichting van hospicekamers.
In haar eigen toespraak benadrukte Marianne dat palliatieve terminale zorg in de kern om welzijn en menselijke verbinding draait, en niet louter om medische zorg of regelgeving. Ze uitte haar zorgen over de toenemende regeldruk vanuit de overheid en zorgverzekeraars voor relatief kleine, lokaal gewortelde organisaties.
Bestuursvoorzitter Bea Marsman bedankt Marianne voor het creëren van een veilige en professionele werkomgeving. Haar opvolger, Madelon Postmus, die op 1 april is gestart, nam na een overdrachtsperiode van twee maanden officieel het stokje over. Als blijvend symbool bood Marianne de locaties in Gouda en Waddinxveen twee glaskunstvoorwerpen aan die de onderlinge verbondenheid en kwetsbaarheid symboliseren. Op verzoek van Marianne werd er voorafgaand aan het afscheid niet gevraagd om persoonlijke cadeaus, maar om een donatie aan de Stichting Jong & MS, een doel dat haar vanwege de diagnose van haar dochter persoonlijk nauw aan het hart ligt.