Interview met inval coördinator Ingrid

zondag - 20 maart 2022

Vrijwilligers zijn onmisbare schakels in onze organisatie. In de serie 'Interview met' vertellen vrijwilligers over het werk wat ze doen voor onze organisatie. Deze keer vertelt Ingrid over haar werk als inval-coördinator.

 

Bijna drie jaar ben ik nu inval-coördinator voor Steun• Midden Holland. Ik ben begonnen als zorgvrijwilliger in het hospice in Waddinxveen en mocht al ervaring opdoen, met het zorgen en ‘er zijn’ voor onze gasten. De ervaring van regelen, organiseren en zorgen heb ik bij een eerdere baan als leidinggevende opgedaan, de functie van inval-coördinator voelde dan ook snel goed.

 

Ik val in voor de hospices in Gouda en Waddinxveen. Behalve dat de gebouwen anders zijn is er weinig verschil. De vrijwilligers zijn allemaal begaan met onze gasten die in het hospice liggen, met evenveel aandacht voor de zorg, het koken van eten, het bijhouden van de tuin en voor de gezelligheid rond de feestdagen.

 

Vanuit het hospice in Gouda komen naast de aanvraag voor een verblijf in het hospice ook de aanmeldingen binnen voor ondersteuning thuis. Mensen, die het laatste stukje van hun leven liever thuis zijn met hun naasten, kunnen ondersteuning thuis krijgen van vrijwilligers. Deze vrijwilliger maakt het de naasten mogelijk om heel even de zorg los te kunnen laten en een moment voor zichzelf te hebben mocht dat wenselijk zijn.

 

Ik vervang de coördinator op momenten dat het nodig is, zoals vakanties en ziekte. Ik lees me dan even goed in wie onze gasten zijn, en wat maakt dat ze bij ons in het hospice zijn gekomen. De taken van de ‘vaste’ coördinatoren heb ik ook, behalve de neven functies die er voor hen ook zijn. Daarmee blijft er altijd een vast aanspreekpunt voor vragen voor gasten en hun families, maar ook voor de mensen van de zorg, en onze vrijwilligers, of andere omstandigheden.

 

Het leuke aan mijn werk is de afwisseling; een kennismaking met een nieuwe gast, als er een aanvraag binnen komt voor een verblijf in het hospice of ondersteuning thuis, het contact met de professionele zorg, ondersteuning voor families die met vragen komen, even een kopje thee met een vrijwilliger mocht dat nodig zijn, maar ook de tijd die er is om bij gasten langs te gaan, soms om even de familie te zien, of zij nog vragen hebben, soms gewoon omdat een gast het gezellig vindt dat je even bij ze komt zitten. Als er na overlijden afscheid wordt genomen van een familie, mocht ik dat kleine schakeltje zijn in het geheel, en dat voelt fijn.

  

Ingrid ten Barge